GELD
De 'verdiensten' van de particuliere belegger in windstroom, staan grotendeels ook op zijn eigen maandelijkse elektriciteitsfactuur én op die van de buren.
Het is opmerkelijk dat de overheid dit promoot (na de Turteltax-affaire met de zonnepanelen) en daarmee duidelijk ook het financiële risico bij de burger neerlegt om de 'doelstellingen' te behalen.

Men kan zich tevens de vraag stellen waar de enorme meerkost voor de zwaar gesubsidiëerde windenergie, opgebracht door de consument die daarvoor tegenwoordig fors meer betaalt via zijn elektriciteitsfactuur, eigenlijk exact naartoe gaat  (samen met Duitsland en Denemarken is de elektriciteit het duurst in België).

Het is immers geen accijns zoals op brandstof die via de staatskas in theorie weer ten goede kan komen aan de maatschappij. 


Is het verantwoord hier te kiezen voor een energiesysteem dat zowel direct als indirect zware bijkomende lasten in de vorm van uitbetaalde subsidies en vage heffingen voor de burger met zich meebrengt, de leefomgeving hypothekeert en voor de maatschappij mogelijk onrendabel is?

Brengt hier die keuze dus een economische en maatschappelijke meerwaarde met zich mee?

Er zijn meer gerechtigden die de open ruimte claimen, het één gaat ten koste van het ander. Eerdere keuzes maken dat andere keuzes niet meer mogelijk zijn.
Voor zonne-energie is het misschien een wat ander verhaal, die hypothekeert de ruimte aanzienlijk minder indien we al onze daken die geschikt zijn, daarvan voorzien. Daarin is de strekking van onderstaande documentaire goed te volgen.


In Frankrijk kostte een kilowatt elektriciteit niet zolang geleden maar ong. een derde van wat die nu hier kost, daar had men een bijna 100% CO2-neutrale stroomvoorziening en men verwarmde daar veelal elektrisch, bij wijze van spreken, met de deur open met uitzicht op een prachtig ongeschonden cultuurlandschap.
Dat is nu verleden tijd. Men stoot nu een massa CO2 uit en zegt dat men nog verder moet 'vergroenen'  d.m.v. hernieuwbare energie om de Europese 'doelstellingen' te behalen...

Men spreekt in de Europese pers sinds kort veelvuldig van structurele energiearmoede en van een grootschalige kapitaalvlucht.
Verarming van de bevolking werkt het behalen van 'de doelstellingen'  echter tegen. In het Oosten en Zuiden van Europa is minder geld te rapen bij de bevolking, men ziet daar dus aanzienlijk minder windturbines.  En worden de Europese doelstellingen zoals hier, ook daar niet enkel gehaald wanneer die landen hun nucleaire centrales kunnen blijven onderhouden en deels op tijd vervangen?

Energie behoort tot de eerste levensbehoeften, zonder stroom geen water noch voedsel, zonder goed vooruitziend beleid geen bevoorradingszekerheid.

Veel geld van de burger, waarvoor hij niets aantoonbaars dan mogelijke overlast terugkrijgt en waarvan hij niet weet waar het blijft, wordt onvrijwillig onttrokken aan zijn vrij besteedbaar inkomen in het kader van een positief geacht klimaatbeleid. 
Toch ziet men geen positief resultaat in de CO2-statistieken van zijn zware inspanningen, wel dagelijks groeiende' klimaatbedreigingen, via de media.
Hoe kan dàt de brave betaalburger blijven inspireren?

Om bijvoorbeeld alleen de huidige kerncentrales te kunnen vervangen wat betreft de capaciteit en het gebrek aan CO2-uitstoot, zal elke vierkante kilometer van België voorzien moeten worden van een grote windturbine, die het niet doet als het driekwart van de tijd niet of onvoldoende waait.
Maar dan nog kan men niet elektrisch gaan rijden, het huis elektrisch verwarmen, de industrie draaiende houden, evenals bijvoorbeeld de  mobiliteitssector van CO2-vrije energie voorzien. 


Het collectieve 'wensdenken' zou dringend plaats moeten maken voor eco-realisme. Het klinkt zo mooi maar het gaat om de harde cijfers en het publiceren daarvan..


Heeft men wel een beeld van wat de randdeffecten zijn van de keuze voor wind? 
Men kan naast het enorme ruimtebeslag bijvoorbeeld denken aan;
de zeer kostelijke landelijke netverzwaring, 'slimme' digitale meters, nieuwe peperdure en CO2-onvriendelijke fossiele gascentrales als back-up of de extreem dure batterijopslag, het grid-management met enorme kosten om ons net enigzins stabiel te kunnen houden, vanwege net-instabiliteit te realiseren bijkomende internationale hoogspanningsverbindingen, schade aan de biodiversiteit, de volksgezondheid, beschermde natuurgebieden, de landbouw, Landschappelijk Waardevolle Agrarische Gebieden, ons cultureel en historisch erfgoed, het regionale toerisme, sociale tweespalt tussen voor- en tegenstanders, eraan verdieners en de benadeelden, believers en realisten, en mogelijke imagoschade van een land dat een Europese voorbeeldrol wil vervullen betreffende een goede communicatie en dus relatie met haar burgers?

Beseft men voldoende dat wat te rap kiezen voor 'de groene oplossingen' in hun maatschappelijke uitwerking helemaal niet zo fris-groen is, laat staan sociaal-rood?
Is er niet zowel een normen- als een kleurvervaging bezig, zowel ten aanzien van het politieke landschap (inhoudelijke oppositie is nagenoeg onbestaande), als het voorheen zo groene Vlaamse landschap.

Is er geen 'klimaat' ontstaan waarin de brave betaalburger bijna niets meer gevraagd wordt en dus onwetend wordt gehouden? Raken we zo niet onopgemerkt verder weg van de, hoger in rang dan de wetgeving op lidstaatniveau staande, milieudoelstellingen en dus van wat Europa ons binnen o.a. de milieurichtlijn 2001/42/EU oplegt?



KOPLOPERS OF KOPPENSNELLERS?
Men kan zich tevens concrete vragen stellen over de globalistische achterliggende gedachte en over de door de V.N. gestuurde mondiale verschuivingen van rijk naar arm, gesteund door de 'Parijse' klimaatboetes die we spoedig gaan moeten betalen van Europa.
We hebben inderdaad onbeschoft veel geld gegraaid in de koloniën, we hebben daardoor in combinatie met het gebruik van fossiele brandstoffen een asociaal hoge mate van welvaart bereikt, we zitten echter nu in de groeiende staatsschulden door gebrek aan alertheid.

Hebben nog we nog wel genoeg geld voor enkel het basale onderhoud van bijvoorbeeld onze wegen, het openbaar vervoer, de elektriciteitsvoorziening, de gezondheidszorg, de bejaardenzorg, kwalitatief onderwijs en een Energiewende 'ohne Ende' ?  Die ons zonder twijfel, zoals in Duitsland, verder zal verarmen en daarmee mogelijk de voormalige koloniën ook?

Zullen die 'koloniën' van ons via de V.N. en Europa de zeer hoge klimaateisen opgelegd krijgen gekoppeld aan de daarvoor te verstrekken leningen? Waaraan men zonder over een zeer prominente onuitputtelijke CO2-vrije en goedkope energiebron te beschikken, nooit zal kunnen voldoen. Zou dát de bedoeling zijn?

Op het moment dat 'Het jonge Zuiden' over voldoende goedkope energie beschikt wordt de machtsverhouding mogelijk omgedraaid, maar die kans zal het oude Noorden waarschijnlijk niet gunnen.
De technologische ontwikkeling van bijvoorbeeld gesmolten zout reactoren (Thoriumcentrales) wordt hier zwaar onvoldoende aangegrepen, in Azië echter wel, dan zullen zij die dus als eerste kunnen vermarkten...

Gaan we als zelf ingeprate 'voorbeeldige koplopers', blind voor de eerder voorzichtige houding van de grootmachten, intern onze leidende voorttrekkersrol spelend, binnenkort verder achterop lopen geremd door onze eigen ambitiueze maar mogelijk te weinig doordachte klimaat- en energiedoelstellingen?
Zal zo de gedroomde ideologische welvaartsverschuiving van Noord naar Zuid niet een farce blijken, of een onbedoelde realiteit?

Wanneer het bestrijden van global warming onze doelstelling is, moeten we dan niet samen (mondiaal) aan betaalbare en leefbare, hoogtechnologische langetermijn-oplossingen gaan werken en daadwerkelijk CO2-uitstoot reduceren?

Kunnen we in dat licht via de huidige extreme subsidiëring van enkelen, mondiaal nog zoveel geld verspillen aan deze achaïsche windmolentechnieken in dichtbevolkte gebieden in gedwongen combinatie met de extreem dure immense, zelfs globale, randeffecten van die keuze? 

Is het fair dat een kleine minderheid zich kan verrijken binnen een overgesubsidiëerde, door cliëntelistische wetgeving ontstane 'groeimarkt' en er tegelijkertijd hier en in de buurlanden geen signifiante CO2-resultaten geboekt worden (wanneer we de milieueffecten van de coronamaatregelen buiten beschouwing laten)?
Zeer grote producenten van windturbines hebben financiële problemen, het gaat dus helemaal niet meer zo goed met de Duitse Klimatindustrie. Zware principiële discussies vinden daar plaats en massa-ontslagen binnen de windmolenindustrie.
Keert het tij?



KENNIS
Het Kimaatplan werd zwaar onderuitgehaald in een gemeenschappelijk advies door de SERV, Minaraad, SALV en de andere Belgische adviesraden samen.

De adviesraden hebben het over een schrijnend gebrek aan cijfers, data, feiten, visie, en methodiek bij de administraties en de regering betreffende de instrumentkeuze binnen het Klimaatplan.

Binnen de administraties herkent men dat, wacht men ook op antwoorden van Europa over juridische problemen met de Vlaamse interpretatie van de Europese wetgeving die zich nu voordoen, én men geeft aan dat ze meer ruimte en mankracht nodig gaan hebben om zich meer te kunnen verdiepen in de complexe materie, ze zijn absoluut van goede wil.


Men zou daar volgens de Belgische burgerplatforms waaronder ASBL Vent de Raison / Wind met Redelijkheid, Leefbare Energie Vlaanderen en de lokale platforms waarschijnlijk nog het onwettig gebrek aan een begeleidende Milieueffect Rapportage op plan- en projectniveau en dus het gemis aan alternatievenonderzoek en praktische en effectieve burgerinspraak aan moeten toevoegen.


Voorafgaand milieuonderzoek en bijbehorende burgerparticipatie dreigen steeds meer op de achtergrond te geraken.

Is het aantal medewerkers van de Dienst MER binnen het Departement Omgeving, dat zich met de MER's rond honderden windturbines belast ziet, groter dan het getal twee?

Dat is een zeer gevaarlijke ontwikkeling waaraan ook volgens Europa dringend een halt toe geroepen dient te worden, getuige o.a. de recente PAS-zaak in Nederland, waarin Nederland voorbij ging aan de juiste toepassing van de Europese Milieurichtlijnen en nu flink voor het blok gezet is.
18.000 omgevingsvergunningen staan geblokkeerd.

Kan ook België de Europese milieurichtlijnen naast zich neerleggen om aan een andere te voldoen?

En voldoet men dan wel aan die andere?