Bestand

Lees hier waarom het huidige Vlaamse wettelijk kader waaronder de vergunning windturbines momenteel plaatsvindt feitelijk onbruikbaar is en dat er dus vergund wordt zonder rekening te houden met de grond van de milieuwetgeving, het bieden van de hoogst mogelijke beschermingsgraad aan mens en het milieu.

Vlarem, een Greep uit de Tekortkomingen, Waarom Vlarem faalt voor omwonenden van windturbines, update 25/4/2019


De bestaande verouderde Vlarem-wetgeving:

De Vlaamse wet- en regelgeving,  Vlarem 2,  is dringend aan herziening toe, deze beschermt de burger met betrekking tot de huidige grote windturbines onvoldoende. En dat is niet alleen in Vlaanderen het geval.

De wetgeving in Wallonië is door een actiecomité Eoliennes a tout prix, via een gerechtelijke uitspraak van het Europees Hof onderuitgehaald. De uitspraak luidt dat alle onder de onwettelijk versoepelde wetgeving gebouwde windturbines binnen drie jaar afgebroken moeten worden... 

Dit is een overwinning maar er moet natuurlijk snel een nieuwe wet komen die wél rekening houdt met de burger.

Ook in Frankrijk zijn de windplannen in vrijwel alle arrondissenmenten door de Raad van State onderuitgehaald, eigenlijk om dezelfde redenen.

De Vlaamse wet- en regelgeving is eveneens tot stand gekomen zonder een Milieu Effect Rapportage voorafgaand uit te voeren.  Men heeft nagelaten te onderzoeken wat het versoepelen van de wetgeving voor de veiligheid en gezondheid van de omwonende burgers betekent.

Dat betekent dat de huidige discutabele wetgeving ook hier op de schop moet maar Vlaamse Regering wil mogelijk eerst nog 280 extra windturbines vergunnen?  Daar lijkt het toch op.  En die kan ze niet kwijt als ze niet veel te dicht bij uw woning mogen staan.


De creatief aangepaste wettige inplantingsmogelijkheden:

"De windturbines mogen nu overal staan, natuurgebied, agrarisch gebied het maakt niet uit, mooi of lekijk is geen thema meer", aldus onze minister van Financiën en Energie.

Dat klinkt natuurlijk raar. 

Er ligt een door de regering goedgekeurd decreet op tafel dat nog door het Vlaams Parlement moet  'Bestemmingsneutraliteit Hernieuwbare Energie',  deze wet zet de deur wagenwijd open om windturbines maar overal te kunnen vergunnen zonder veel tegenspraak.

Gezien de fel bevochten structuurplannen die juist een intelligente scheiding aanbrengen tussen industriegebied, woongebied, agrarisch gebied en natuurgebied, zou men kunnen verwachten dat industriële (wind)energiecentrales eerder op een grootschalig industriegebied thuishoren, mits daar geen mensen wonen.

Om bijvoorbeeld ook een 200m hoge windturbine (twee keer het Atomium) eenvoudig voor de wet gelijk te stellen met een electriciteitspaal, en daarmee het algemeen nut / belang aan te geven is erg gezocht.

Een gemiddelde elektriciteitspaal of mast is normaal ongeveer 10 maal zo klein, erg dun en beweegt vooral niet, heeft geen lampjes, geeft weinig schaduw, geen geluid, weinig overlast, vormt geen risico op honderden meters afstand bij breuk, ijsval, enz.

Omdat natuurlijk in alle soorten gebieden gewone electriciteitspalen voorkomen, met een mogelijk goede reden, is het nu dus geoorloofd om bijvoorbeeld 200m hoge industriële windturbines, overal te kunnen vergunnen?

Beschermt de wetgeving de burger wel voldoende?


De echte status als 'ding van algemeen belang of nut'  zou een windturbine in theorie kunnen verdienen wanneer exact becijferd zou zijn dat we als maatschappij echt niet zonder kunnen, wanneer ze voor een belangrijk deel in onze energiebehoefte voorzien, of als aantoonbaar zou zijn dat we daarmee substantieel CO2 zouden besparen of  bijvoorbeeld wanneer we allemaal 'gratis' energie zouden hebben (door massa's windturbines naast ons huis, als het toevallig waait). 

In de landen om ons heen is wettelijk bepaald dat er planschade aan omwonenden uitgekeerd moet worden. Waarmee men erkent dat windturbines schadelijk zijn. 

Vele Internationale wetenschappelijke studies tonen een duidelijke relatie tussen windturbines en de levenskwaliteit/gezondheid van omwonenden aan, een vergoeding voor persoonlijke schade aan de gezondheid lijkt dan ook aangewezen. Ook de Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin bevestigt dat windturbines, stress, slaapproblemen en gezondheidsrisico's met zich mee brengen.



De nieuwe procedure:

Sinds begin dit jaar moet u uw eventuele bezwaren tegen een bouwproject veel sneller formuleren, al tijdens het openbaar onderzoek.

Doet u dat niet, dan kunt u later geen beroep meer aantekenen tegen een verleende vergunning.

U moet sinds begin dit jaar dus extra alert zijn indien in uw buurt een bouwproject wordt gepland wanneer de plannen van de aanvrager u niet zinnen of wanneer die uw wooncomfort of uw levenskwaliteit kunnen bedreigen.



Snel bezwaar aantekenen
Eind vorig jaar verscheen in het Staatsblad de zogenaamde Codextrein Ruimtelijke Ordening.
Deze nieuwe wetgeving beknot uw mogelijkheden aanzienlijk om tegen een verleende bouw- of milieuvergunning achteraf nog in beroep te gaan. 
We mogen nu eigenlijk niet meer van een bouw- of milieuvergunning spreken.  Beide begrippen zijn begin dit jaar herdoopt in de ‘omgevingsvergunning’.

De door mevrouw Ingrid Pira (Groen) en een aantal prominente natuurorganisaties bestreden beperking van de mogelijkheid om beroep aan te tekenen, komt niet uit de lucht vallen. 
De Vlaamse Minister van Omgeving, Natuur en Landbouw (CD&V) wil de 'misbruiken' een halt toeroepen om zonder veel vertraging waarschijnlijk nog honderden windturbines op het Vlaamse vasteland te kunnen vergunnen, voordat Vlarem noodzakelijkerwijs zal aangepast worden.

De voorbije jaren werd volgens de minister namelijk vaak 'misbruik' gemaakt van het recht om beroep aan te tekenen tegen een bouwvergunning tegen windturbines op een, internationaal gezien, veel te korte afstand van de bewoning door allerhande actiecomités in heel Vlaanderen en Wallonië. 
De burger zou “stokken in de wielen steken” van de ministers, volgens de media.



Geen misbruik
Maar de ingediende bezwaren komen lang niet altijd neer op misbruik, merkte Stijn Verbist op, professor rechtsbescherming aan de U-Hasselt en specialist ruimtelijke ordening.

Ten tijde van de wetsverandering was het advies van de Raad van State dat deze inperking van de rechten van de burger om een bezwaar te kunnen maken absoluut onwenselijk is (maar de regering zette toch door).

Het moet voor de burger mogelijk blijven om opmerkingen bij of bezwaren tegen een bouwproject kenbaar te maken.
Het is best mogelijk dat een voorgenomen project de rechten van de omwonenden aantast, dat het nieuwe gebouw of windpark absoluut niet past in de omgeving, of dat het de kwaliteit van de leefomgeving, de nachtrust of de fysieke gezondheid van omwonenden dreigt aangetast te worden.
Een voorafgaandelijk onafhankelijk onderzoek door de overheid is dan aangewezen (MER-procedure).

Wie zijn opmerkingen of bezwaren wil formuleren, moet dat voortaan meteen doen in het begin van de procedure. Meer precies tijdens het openbaar onderzoek dat maar 30 dagen loopt en dat wordt gevoerd om na te gaan of er geen bezwaren zijn.
Doet u dat niet, dan kunt u later geen beroep meer aantekenen tegen de verleende vergunning.



Wordt u wel op de hoogte gebracht?
Bent u een aanpalende eigenaar, dan wordt u schriftelijk van de bouwaanvraag én van het openbaar onderzoek op de hoogte gebracht voordat het onderzoek begint.

Voor andere buurtbewoners in de ruime omgeving, die eveneens mogelijk later last kunnen ondervinden van het gevraagde, wordt het veel moeilijker gemaakt en geldt het gele aanplakbiljet als enige kennisgeving.
Dat aanplakbiljet is bij windprojecten vaak moeilijk te vinden.

De plannen kunnen normaal altijd worden ingekeken op de bevoegde diensten van uw gemeente of stad.
Veel beter zou zijn als het gehele dossier eenvoudig te downloaden is van de website van de gemeente of het
Loket Omgevingsvergunning.  maar dat is blijkbaar toch nog niet altijd het geval.
Daarmee wordt het recht op bezwaar van de burger effectief aangetast.
De V.N. schrijft voor dat de overheid de burger actief moet inlichten.
Hoe minder mensen afweten van de bouwplannen hoe kleiner de kans op bezwaar.



Uw eventueel bezwaar
U dient uw opmerkingen schriftelijk mee te delen. Omdat het technisch soms complexe materie betreft, kan het aangewezen zijn u te laten bijstaan door een ingelezen specialist of advocaat bij het maken van uw bezwaarschrift.

Zijn uw bezwaren gegrond, dan heeft de overheid twee opties. Ofwel weigert ze de aangevraagde vergunning. Ofwel verleent ze de vergunning, maar knoopt ze daar strikte voorwaarden aan vast.

Wat als de verleende omgevingsvergunning niet aan uw opmerkingen tegemoet komt?
Dan kunt u een administratief beroep instellen maar wel op voorwaarde dat u uw stem al tijdens het openbaar onderzoek hebt laten horen, u had dus een bezwaarschrift ingediend.

Als u dat niet hebt gedaan, is beroep alleen nog mogelijk in bepaalde omstandigheden. Bijvoorbeeld als er een wijziging wordt aangebracht aan de vergunningsaanvraag ná het openbaar onderzoek.  Of als u aantoont dat u door specifieke omstandigheden in de onmogelijkheid was om een standpunt, opmerking of bezwaar in te dienen tijdens het openbaar onderzoek.
Het loutere argument dat u het gele aanplakbiljet niet hebt opgemerkt, volstaat niet, besluit Verbist.
“Het recht is voor de rappen. Wie er niet op tijd bij is, ziet zijn mogelijkheden in rook opgaan.”



De eigen wetgeving en de Europese wetgeving worden 'vergeten'
Het is opmerkelijk dat onze overheid de door haar ondertekende V.N. verdragen niet naleeft inzake windturbines.
De eigen wetgeving en de Europese wetgeving verplichten de overheid de burger vooraf uitgebreid in te lichten over en te betrekken bij haar (wind)plannen.
Ook dient zij, voordat die plannen uitgevoerd worden, de burger een praktisch medebeslissingsrecht te verlenen.
Dit zijn de spelregels van het Verdrag van Aarhus en Espoo, door België in 2003 ondertekend.

De regering heeft onlangs de wetgeving (Codex Ruimtelijke Ordening) die de inspraak van de burger beperkt, goedgekeurd.
Zij veegt hiermee dus haar voeten aan de wetgeving die de burger moet beschermen tegen ingrepen in de leefomgeving die het milieu of de gezondheid van haar burgers potentieel kunnen bedreigen.
Men kan natuurlijk haast hebben om  doelstellingen te behalen maar de wet zou ook de wet moeten zijn voor de huidige regering.

Er moet natuurlijk steeds een weloverwogen beslissing volgen na een diepgaand onderzoek betreffende de risico's en gevolgen voor onze leefomgeving, de wet schrijft dat duidelijk voor.  Toch wordt in Vlaanderen de ene na de andere Milieu Effect Rapportage ontweken.

Commerciële belangen van (deels buitenlandse) ondernemingen moeten zorgvuldig afgewogen worden tegen de lokale belangen, zeker  bij een mogelijk ingrijpende aantasting van de leefomgeving voor een duur van minstens twintig jaar, en helemaal als het aangenomen 'algemeen belang' daarvan nog steeds niet door de regering becijferd op tafel ligt.



Groene stroom, of beter:  CO2-vrije stroom is een must voor de toekomst, daar is geen twijfel over, maar plots windturbines zomaar overal blind neerzetten met een minachting naar de burger en de wetgeving, is mogelijk onverantwoord.


Misschien is het goed als meer burgers van zich laten horen. 

                                                                                                                                

image-221286-Vlaanderen_is_bang_van_haar_eigen_burgers,_De_Standaard.w640.jpg
Artikel in De Standaard