INFO WINDPROJECTEN








ACTUALITEITEN

















WETGEVING











MEDIA























Energiepact? Wat nu?


































WAAROM DEZE WEBSITE?
Op deze onafhankelijke portaalsite zult u veel info vinden over eventuele nadelige gevolgen die men kan ondervinden van de vooral in Vlaanderen (en Wallonië) vaak extreem dicht op de bewoning geplaatste industriële windturbines.

Daarnaast wordt hier de maatschappelijke context uitvoerig belicht.

Over de gehele wereld ervaart men steeds vergelijkbare overlast van windparken tot op kilometers afstand daarvan. Benadeelde omwonenden verenigen zich en laten terecht steeds meer van zich horen.

Zij vragen de verantwoordelijke overheden om de benodigde voorzichtigheid te betrachten en het voorzorgsprincipe te hanteren.
Tevens vraagt men voorafgaand aan verdere vergunning het maatschappelijk belang van 'wind op land' samen met het betrokken publiek en de andere stakeholders, diepgaand te analyseren.

Men doet dat omdat blijkt dat de maatschappelijke risico's, waaronder de lokale schade voor de leefomgeving, biodiversiteit, natuur, ten opzichte van een bedoelde mogelijk onzekere klimaatwinst op termijn een op meer en ruimer onderzoek gebaseerde afweging vereist door de regering en andere vergunnende overheden.

De 'Parijse' klimaatopdracht, de uitvoering van een energietransitie om klimaatdoelstellingen te bereiken wordt ons opgelegd door de Europese milieurichtlijnen, die de lidstaten daarin tevens opdragen het door Europa opgelegde instrumentarium daartoe, voorgaande richtlijnen, te respecteren. 

Dat cruciale voorafgaande milieuonderzoek dient dus te worden uitgevoerd conform de de vereisten van de Europese milieurichtlijnen daaromtrent, hetgeen meestal niet gebeurt, ook niet voorafgaand aan het Klimaatplan en de totstandkoming van wetgeving.

De gevolgen daarvan vormen mogelijk een ernstige bedreiging voor de leefkwaliteit van steeds grotere groepen burgers, maar ook voor onze economie.


BELEID KOPIEREN?
Dat blijkt bij de buren, daar is na meer dan tien jaar de Energiewende "gescheitert", dus mislukt, honderden miljarden heeft Duitsland uitgegeven en geen CO2-reductie gerealiseerd en daarbij loopt de stroomzekerheid steeds meer gevaar.

Het volk heeft géén inspraak gehad, hoewel het Verdrag van Aarhus dat oplegt en het Europees Handvest Lokake Autonomie oplegt dat gemeenten ten behoeve van het algemeen belang en door de nationale overheid gegarandeerde beslissingsruimte moeten hebben.
Maar zowel de burger als de gemeenten worden monddood gemaakt.

De discussies zijn daar daarom hevig losgebarsten nu er cijfers op tafel liggen. Bij de noorderburen willen veel partijen het klimaatplan niet ondertekenen, zelfs Greenpeace en de milieuorganisaties weigeren.

Is het wel zo verantwoord wanneer Vlaanderen de adviezen van de windsector volgt en het falende beleid van die buren steeds meer kopieert?


GEZONDHEIDSRISICO'S
De Wereldgezondheidsorganisatie, de WHO, heeft recent een rapport uitgebracht waarin zij voor het eerst bijzondere aandacht schenkt aan windturbinelawaai en waarin zij nu waarschuwt voor de gezondheidsrisico's die windturbines opleveren voor omwonenden. 

De norm die de WHO stelt aan windturbinegeluid wordt, hoewel qua methodiek niet exact vergelijkbaar, in Vlaanderen structureel zwaar overschreden doordat de Vlaamse Vlaremwetgeving sterk verouderd is en nog uitgaat van verkeerde en inmiddels erg achterhaalde veronderstellingen, vooral betreffende de reikweidte van de overlast veroorzakende componenten van windturbinegeluid, de repeterende lage hoorbare en zeer lage onhoorbare maar vaak wel voelbare tonen  (infrageluid).

Juist de lage tonen, het laagfrequent- en infrageluid, die de energetische hoofdmoot vertegenwoordigen van modern windturbinegeluid, 'repetitief' of 'pulserend' blijken te zijn en daardoor effectief méér overlast geven dan gemiddeld verkeers- of industrielawaai, is hetgeen de milieuwetgeving niet beschouwt maar wel degelijk als risicovol gezien wordt door steeds meer gezondheidsinstanties.

De Vlarem-wetgeving werd geschreven op de kleine windmolens van toen, en is met regelmaat zelfs nog versoepeld specifiek voor windturbinegeluid. Momenteel plaatst men factor 2-3 grotere industriële windturbines van 200m hoogte vaak nog dichter bij bewoning en nog hogere komen eraan.

Men is in een aantal landen om ons heen vroeger begonnen met windturbines en men heeft daar dan ook meer ervaring met de aanwezige risico's voor de leefomgeving.  Grootschalige gezondheidsonderzoeken bij omwonenden zijn daar lopende. Minimumafstanden worden sterk verhoogd, verdubbeld, of men stopt zelfs, maar hier niet.

Er is behoefte aan duidelijke informatie en een humane wetgeving die rekening houdt met de problematiek van de huidige generatie windturbines en de daarbij behorende groeiende impact op de samenleving.

Als het plaatsingsbeleid van de overheid voldoende respectvol zou zijn naar omwonenden, dan zou www.windmolenklachten.be  geen bestaansredenen hebben.


NIET TEGEN GROENE ENERGIE
Windturbines kunnen mits goed geplaatst nuttig zijn. Een letterlijke vergroening van onze leefomgeving is mogelijk meer dan ooit nodig. 

Men is terecht bezorgd om het klimaat, maar dat wil niet zeggen dat in het ruimtelijk verrommelde Vlaanderen het plots verantwoord is om de huidige zeer grote industriële windturbines, zeker internationaal gezien, extreem dicht bij bewoning te vergunnen. Onderzoek zal moeten aantonen of dat voor middelgrote windturbines ook geldt.

Is er feitelijk geen geschikte plaats voor grote industriële windturbines in de leefomgeving dan is het verstandig om naar creatievere, innovatieve oplossingen te zoeken voor onze energieproblematiek, die wél inpasbaar kunnen zijn in een zeer dichtbevolkt Vlaanderen.
Elke Europese regio kent zijn typische beperkingen en mogelijkheden.

Daarnaast maakt o.a. de Europese milieurichtlijn 2009/28/EC joint ventures mogelijk, waardoor in dichtbevolkte gebieden windparken vermeden kunnen worden door samen te werken met een andere EU-lidstaat die de ruimte heeft. Voorwaarde is wel dat de nationale of gewestelijke overheid hiertoe concreet beleid maakt .

Men dient het probleem met een grote creativiteit te benaderen maar zonder de ethische, ecologische, milieutechnische en andere maatschappelijke acpecten uit het oog te verliezen, dat is de Europese opdracht.

Bomen als onderdeel van de 'klimaatoplossing' zijn bijvoorbeeld veel gemakkelijker inpasbaar binnen korte afstanden van bewoonde gebieden en halen effectief CO2 uit de lucht en dragen bovendien bij aan ons welbevinden.
Toch zijn bossen bijna onbestaande in Vlaanderen, daar zou dringend verandering in mogen komen.
Het massaal verstoken van Europese bomen, ook de Belgische, als 'hernieuwbare' biomassa helpt daar bijvoorbeeld niet aan mee, is zelfs contraproductief.

Daarnaast is vooral de besparing van energie door een mentaliteitsverandering misschien de eenvoudigst haalbare en goedkoopste weg.

Wind en zon zijn gratis, dat klinkt mooi, zo voelt dat ook, maar vooral windenergie blijkt erg duur voor de samenleving en even onbetrouwbaar te zijn als het weer.

Is het niet zo dat, zelfs wanneer windstroom gratis zou zijn, windenergie voor de maatschappij nog steeds duurder is dan fossiele energie?


BENT U WEL OP DE HOOGTE?
In stilte worden de windplannen ontwikkeld en uitgevoerd, slechts weinigen zijn op tijd op de hoogte van wat er in zijn of haar eigen omgeving staat te gebeuren.

Wanneer u de vaak verdoken aanplakking voor een vergunningsaanvraag toevallig niet gezien heeft, dan kunt u later niet meer van u laten horen. Dat is een dramatisch gevolg van het regeringsbeleid van de vorige regering en hun nieuwe wetgeving (de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening), alhoewel het Grondwettelijk Hof qua indientermijnen de regering weer wat teruggefloten heeft.

U heeft bij het openbaar onderzoek officieel maar dertig dagen de tijd om uw gefundeerd bezwaar in te dienen bij de gemeente.
Een steekhoudend bezwaar indienen is zonder zich wat in te lezen niet zo gemakkelijk, maar wél belangrijk om uw leefomgeving te beschermen..

Toch heeft ook België internationale V.N.-verdragen ondertekent die de overheden verplichten de bevolking  juist en op tijd, zowel passief als actief, objectief te informeren over de totale impact op mens en milieu van infrastructurele projecten, ook die in het kader van de energietransitie dus.

En men is zelfs ook verplicht een praktisch uitvoerbaar medezeggenschap te verlenen aan haar burgers, op het moment dat alle opties nog op tafel liggen.
Maar gebeurt dat?


VEILIGE MINIMUMAFSTAND
De feitelijke minimumafstanden van de windmolens tot bewoning in onze buurlanden zijn doorgaans veel groter en dat heeft een goede reden.
In Beieren (Duitsland) maar ook in Polen en Finland hanteert men als politiek compromis tussen de sector en de burger de 10 maal de (tip)hoogte regeling.
Gaat het om 200 meter hoge turbines dan betekent 10 maal de hoogte dat de minimumafstand van de windmolen tot uw huis minstens 2 km dient te bedragen.

Angela Merkel heeft voor de rest van Duitsland zeer recent de minimumafstand verdubbeld naar minimaal 1 kilometer, voortschrijdend inzicht dus.
In Denemarken heeft u een punt bij de rechter als uw huis op minder dan 6 maal de (tip)hoogte staat. In dat geval bepaalt de makelaar uw schadevergoeding aan de hand van de normale marktprijzen, dat is bij wet geregeld. Ook in Oostenrijk bedraagt de minimale afstand 1,2km.


MAAR NIET IN VLAANDEREN
In Vlaanderen staan ze erg vaak op een (onverantwoorde) paar honderd meter of nog minder van woningen. Hoewel zowel de mens als de windturbines hier even groot zijn.
Planschade-regelingen zijn hier onbestaande en dat geeft aan dat de symbiose tussen de, via subsidiëring, goed verdienende sector en de louter benadeelde omwonenden, eerder parasitair is.

Het is zeer opmerkelijk dat er in Vlaanderen geen minimumafstandsregel tot bewoning bestaat, die zou namelijk de hier verder genoemde problemen eenvoudig kunnen voorkomen.
Vlaanderen staat hier vrijwel alleen in.
De overheid hanteert enkel een zeer dubieuze geluidsnorm.
Die norm is sterk achterhaald, vaag en er bestaat geen betrouwbare controle op.

Er blijkt dus ook geen functionerende handhaving te bestaan, de milieuwetgeving voorziet daar niet in.
Het niet exact kunnen of willen meten van windturbinegeluid in een dichtbevolkte omgeving blijkt een dominant probleem en is daar mede verantwoordelijk voor.
Wie zouden er allemaal baat bij kunnen hebben om problemen rond laagfrequent geluid niet te onderkennen en niet te reguleren?

Dat betekent dat het in de praktijk zeer moeilijk is om nog uw recht te halen als de windmolens er eenmaal staan.


GEEN PROBLEEM, GEWOON STILZETTEN
Men belooft tegenwoordig dat men de windturbines naast uw huis zal stilzetten zodat u geen overlast ondervindt, en zo zou de wet toch gerespecteerd kunnen worden.
Dat zou mooi zijn maar de regelgeving laat wel erg veel ruimte aan de exploitant van het windpark, die economisch gezien misschien niet zo gebaat is bij die stilstand.

Het is natuurlijk onlogisch en maatschappelijk onverantwoord om een grote windmolen toch te willen (mis)plaatsen, daar waar die om veiligheidsredenen voor de omwonenden niet kan functioneren en dus stilgezet moet worden om aan de wetgeving te kunnen voldoen.

Dan zou men dus kunnen concluderen dat men niet de juiste grootte van windmolen op de juiste plaats vergunt.

De hiervoor bedachte  Reduced Noise Mode  mag geen juridische vrijbrief zijn om windturbines maar om het even waar te kunnen plaatsen.
Bovendien werkt hij niet, slechts plaatselijk hoorbare hoge tonen worden stapsgewijs wat gereduceerd, maar juist de lage tonen geven overlast tot op grote afstanden en juist die worden helaas ongemoeid gelaten.


IN WALLONIË IS DE WETGEVING NU ONWETTIG VERKLAARD EN VERNIETIGD
Daar is geen verplichte  Milieu Effect Rapportage  toegepast alvorens de wet destijds werd aangenomen. De normen in de wetgeving bleken nooit onderzocht binnen de door Europa wettelijk opgelegde milieubeoordeling, de plan-MER.
Dat is in Vlaanderen betreffende de Vlaremwetgeving overigens ook niet gebeurd.

Die Vlaamse milieuwetgeving wordt momenteel samen met de omzendbrieven ter discussie gesteld bij de Raad van State en de Raad voor Vergunningsbetwistingen, eveneens vanwege de onwettige totstandkoming daarvan.  De Raad van Vergunningsbetwistingen schoof 9 prejudiciële vragen over de onwettigheid van Vlarem in 2018 door naar het Europees Hof van Justitie, we wachten samen af of ook de Vlaamse milieuwetgeving nu vernietigd zal worden.

Die wet blijkt ook hier geenszins aangepast aan de huidige grootte en het niveau van overlast van de hier geplaatste, nu zeer grote, windturbines.

De wet in Vlaanderen (Vlarem) had aanvankelijk natuurlijk tot doel de burger te beschermen maar deze wet beschouwt vreemd genoeg vooral bij windmolens geen lage tonen, al dragen die het verst en geven die de meeste problemen.
Vlarem blijkt veel soepeler voor industriële windturbines dan voor ander industrielawaai van nieuwe inrichtingen. Maar mag dat wel?

Zeer lage tonen veroorzaken volgens de WHO en de Hoge Gezondheidsraad stress, kunnen daarvoor gevoelige personen uit hun diepe slaap houden en zo op termijn serieuze gezondheidsklachten veroorzaken, tot cardio-vasculaire aandoeningen en zelfs diabetes toe.  Men weet dan zelf vaak niet waar precies de oorzaak ligt en wie men eventueel verantwoordelijk kan stellen.

In de gemeente Lanaken onderzoekt men momenteel waar het gesignaleerde hinderlijke 'bromgeluid' vandaan komt, tegelijkertijd loopt er een openbaar onderzoek voor weer bijkomende windturbines. Geluidsoverlast houdt de gemoederen bezig, de technische kennis dient verder te groeien, de volksgezondheid loopt gevaar.

De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt expliciet voor modern windturbinegeluid, net zoals de Académie Nationale de Médecine, die 1,5 km als minimumafstand hanteert om ernstige gezondheidsklachten te kunnen voorkomen.
Volgens het Australisch Hof van Beroep is windturbinegeluid :
"a plausible pathway to disease". en de in ook België gehanteerde eenheid  voor windturbinegeluid dB(A) wordt door hen als "totally irrelevant" beschouwt omdat daarmee juist de lage tonen niet gemeten worden.


PARTICIPATIE?
De burger wordt gevraagd te participeren in windstroom, de regering stelt dat samen met de sector voor omdat men er van uit gaat dat men dan niet klaagt en de 'papieren doelstellingen' op die manier snel gehaald zullen worden.

Maar niet iedereen zal het  beloofde  'rendement'  van een  'belegging'  in bewegende lucht belangrijker vinden dan de waarde van de eigen woning, de leefomgeving, de nachtrust en de gezondheid van bijvoorbeeld familieleden en dieren. 

Het gaat bij de 'participatie' in de meeste gevallen over risicovolle achtergestelde leningen aan de exploitanten. Er blijkt vaak sprake van financiële constructies met meerdere vennootschappen. Laat u objectief informeren. Zijn die 'leningen' of beleggingen vaak niet risicovoller dan die welke banken u zullen mogen aanbieden?

Daarbij staan de 'verdiensten' van de particuliere belegger in windstroom, grotendeels ook op zijn eigen maandelijkse elektriciteitsfactuur én op die van de buren.


VERANTWOORD BESTUUR?
We moeten allemaal zeker aan het klimaat denken en verantwoord handelen, dat lijdt geen twijfel, maar moeten we vooral niet eerst onderzoeken hoe?

Is de politiek wel klaar om voor het eind van het jaar (deadline voor het Klimaatplan) gehoor te geven aan die dwingende Europese opdracht vanuit de Europese richtlijn, een onderbouwd Klimaatplan gebaserd op de gradendoelstelling.

Men dient dus werk te maken van beproefde structurele energie-oplossingen met vanaf dag één een bewezen aanzienlijk positief effect op de globale uitstoot van broeikasgassen, met het door Europa vereiste respect voor de nu bedreigde leefomgeving.


Dat voorlopig Kimaatplan werd zwaar onderuitgehaald in een gemeenschappelijk advies door de SERV, Minaraad, SALV en de andere Belgische adviesraden samen.

De adviesraden hebben het unaniem over een schrijnend gebrek aan cijfers, data, feiten, visie, en methodiek bij de administraties en de regering betreffende de instrumentkeuze binnen het Klimaatplan.

Binnen de administraties herkent men dat, wacht men ook op antwoorden van Europa over juridische problemen met de Vlaamse interpretatie van de Europese wetgeving die zich nu voordoen betreffende de onwettige Vlaremwetgeving.
Én men geeft aan dat ze meer ruimte en mankracht nodig gaan hebben om zich meer te kunnen verdiepen in de complexe materie, ze zijn absoluut van goede wil.


Men zou daar volgens de Belgische burgerplatforms waaronder ASBL Vent de Raison / Wind met Redelijkheid, Leefbare Energie Vlaanderen en de lokale platforms waarschijnlijk nog het onwettig gebrek aan een begeleidende Milieueffect Rapportage op plan- en projectniveau en dus het gemis aan alternatievenonderzoek en praktische en effectieve burgerinspraak aan moeten toevoegen.

Voorafgaand verplicht milieuonderzoek en wettelijk bijbehorende inspraak van de burger dreigen namelijk steeds meer op de achtergrond te geraken.

Is het aantal medewerkers van de Dienst MER binnen het Departement Omgeving, dat zich met de Milieu Effect Rapportage rond 1000 windturbines belast ziet, nog groter dan het getal twee?

Dat is een zeer gevaarlijke ontwikkeling waaraan ook volgens Europa dringend een halt toe geroepen dient te worden, getuige o.a. de recente PAS-zaak (de stikstofzaak) in Nederland, waarin Nederland voorbij ging aan de juiste toepassing van de Europese Milieurichtlijnen en nu door een arrest van het Europese hof van Justitie flink voor het blok gezet is.

18.000 omgevingsvergunningen staan nu geblokkeerd, uitbreiding vliegvelden, agrarische uitbreidingen, woningbouw, snelwegverbreding, en zelfs de bouw van windparken o.a. op zee, men ziet geen oplossing.
De onderzoekscommissie 'Remkes': "Men zal eraan moeten wennen dat niet alles kan in Nederland".
Wat gaan de gevolgen van die Europese uitspraak zijn voor het windmolenbeleid in Vlaanderen?


Is de bescherming van de natuur en ons milieu eigenlijk niet onze grootste opdracht en worden de verschillende zaken in de media niet vaak onterecht op één hoop gegooid? 

Moet een begrip als: 'dient het algemeen belang' niet voorafgaand terdege onderbouwd worden alvorens het wordt verankerd in wetgeving, beleidsnota's en vergunningsbeslissingen?

Kan ook België de Europese milieurichtlijnen naast zich neerleggen om aan een andere te voldoen?

En voldoet men dan wel aan die andere?









Vanwege de nieuwe privacywetgeving sinds 25 mei 2018 is de klachtenpagina met ingestuurde klachten en opmerkingen niet meer zichtbaar.  Europa vraagt u excuses daarvoor. U kunt met uw gefundeerde klachten over procedures, inspraak en eventuele problemen daarmee natuurlijk wel terecht bij :       


Maar de Vlaams minister van Justitie en Handhaving, Omgeving, Energie en Toerisme lijkt een verstandiger keuze. Beperk u a.u.b. tot de relevante feiten, de minister heeft een zware erfenis gekregen van haar voorgangers en moet ook de kans krijgen het beleid structureel ten goede kunnen te wijzigen. Zij kan suggesties rapen.



Wilt u gestructureerde gebundelde informatie toesturen over nieuwe projecten bestemd voor publicatie op deze website, dan kunt u dat doen in Word- of PDF-bestanden via de website van:  Leefbare Energie Vlaanderen ,
Dat is een groeiend burgerplatform en denktank, met veel ook internationale kennis en ervaring, geheel onafhankelijk en zij helpen  potentiele omwonenden wegwijs te worden en zich te informeren over de eerste stappen die men kan ondernemen, zoals het zich groeperen.
Vermeldt wel uw contactgegevens in uw mail, de locatie en exact over welke projecten het gaat, bijvoorbeeld de duur van het openbaar onderzoek en de link naar de omgevingsvergunningsaanvraag van het project op het omgevingsloket.



(De achtergrondfoto laat zien hoe de grote windturbines met ook meedraaiende lichten eruit gaan zien)